Prawo restrukturyzacyjne przewiduje aż 4 różne postępowania restrukturyzacyjne.

Są wśród nich 3 postępowania sądowe:

• przyspieszone postępowanie układowe,
• postępowanie układowe,
• postępowanie sanacyjne.

W każdym z nich to sąd wydaje postanowienie o otwarciu postępowania, a na skutek przeciążenia sądów upadłościowo-restrukturyzacyjnych postępowania te znacznie się przeciągają. Można czekać kilka miesięcy na decyzję sądu o otwarciu postępowania i nie ma żadnej gwarancji, że sąd przychyli się do wniosku dłużnika.

Dłużnik w tym czasie nie ma żadnej ochrony. Nie jest w tym czasie również zwolniony z obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Może to więc skutkować odpowiedzialnością członków zarządu za zobowiązania spółki.

Drugą bolączką postępowań sądowych są ich wysokie koszty, których nie da się z góry w pełni przewidzieć. W praktyce oznacza to, że są niedostępne dla mikro i małych przedsiębiorców.

Odpowiedzią na problemy postępowań sądowych jest pozasądowe postępowanie o zatwierdzenie układu.

Sąd w tym postępowaniu pojawia się dopiero na samym końcu procesu i jego rola sprowadza się do zatwierdzenia przyjętego układu. Sąd po prostu potwierdza, że postępowanie przebiegało prawidłowo i nadaje przyjętemu układowi moc obowiązującą.

Całe postępowanie prowadzi natomiast nadzorca układu, którym może być osoba posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego lub spółka zarządzana przez osobę posiadającą taką licencję.

Na otwarcie postępowania nie trzeba czekać kilku miesięcy – następuje ono bowiem automatycznie poprzez dokonanie obwieszczenia w Krajowym Rejestrze Zadłużonych.

Wynagrodzenie nadzorcy układu zostało określone ustawowo i zależy od tego, czy postępowanie przyniesie sukces w postaci przyjęcia i zatwierdzenia układu.

Powyższe zalety restrukturyzacji pozasądowej spowodowały, że postępowanie to zdominowało rynek restrukturyzacji i stanowi ponad 90% wszystkich otwieranych postępowań restrukturyzacyjnych